Portchie in Londen: Die Onderhoud wat nou ’n Huldeblyk Geword Het
Loading player...
Hierdie episode is oorspronklik in 2017 in Londen opgeneem, in persoon, terwyl Portchie gereed gemaak het vir sy eerste Britse uitstalling. Ek bring dit nou weer terug as ’n huldeblyk aan Jan Hendrik Viljoen; die Vrystaatse seun wat Portchie geword het, ná sy afsterwe op 12 Junie.
Vir my dra hierdie onderhoud ook ’n persoonlike gewig. My pa is ook op 12 Junie (2007) oorlede. Daarom voel hierdie gesprek vandag anders: nie net soos ’n ou episode wat weer gedeel word nie, maar soos ’n stukkie tyd wat mens gelukkig was om vas te vang.
Portchie was een van Suid-Afrika se mees herkenbare kunstenaars. Sy werk was kleurvol, speels en onmiddellik herkenbaar — vol fietse, blomme, dorpe, mense en lig. Maar agter die helder kleure was daar ’n dieper storie: ’n seun uit die Vrystaat wat sy eie taal in kuns gevind het, dit met ongelooflike entrepreneurskap gebou het, en uiteindelik ’n internasionale gehoor bereik het.
Wat hierdie gesprek besonders maak, is die tyd en plek daarvan. Dit is nie ’n terugblik ná die roem nie. Dit is ’n gesprek in Londen, terwyl ’n Suid-Afrikaanse kunstenaar homself op ’n groter verhoog voorberei. Daar is opgewondenheid, nederigheid en daardie kenmerkende Portchie-warmte; die gevoel dat kleur nie net iets op ’n doek is nie, maar ’n manier van kyk na die lewe.
In Episode 66 van Klipkouers praat Portchie oor sy pad van Vrystaatse seun tot internasionaal erkende kunstenaar, sy liefde vir mense, sy besigheidsinstink, sy geloof in eenvoud, en die manier waarop kuns gewone oomblikke kan verander in iets wat bly.
Hierdie episode is vandag ’n herinnering: sommige gesprekke word eers later nóg kosbaarder.
Vir my dra hierdie onderhoud ook ’n persoonlike gewig. My pa is ook op 12 Junie (2007) oorlede. Daarom voel hierdie gesprek vandag anders: nie net soos ’n ou episode wat weer gedeel word nie, maar soos ’n stukkie tyd wat mens gelukkig was om vas te vang.
Portchie was een van Suid-Afrika se mees herkenbare kunstenaars. Sy werk was kleurvol, speels en onmiddellik herkenbaar — vol fietse, blomme, dorpe, mense en lig. Maar agter die helder kleure was daar ’n dieper storie: ’n seun uit die Vrystaat wat sy eie taal in kuns gevind het, dit met ongelooflike entrepreneurskap gebou het, en uiteindelik ’n internasionale gehoor bereik het.
Wat hierdie gesprek besonders maak, is die tyd en plek daarvan. Dit is nie ’n terugblik ná die roem nie. Dit is ’n gesprek in Londen, terwyl ’n Suid-Afrikaanse kunstenaar homself op ’n groter verhoog voorberei. Daar is opgewondenheid, nederigheid en daardie kenmerkende Portchie-warmte; die gevoel dat kleur nie net iets op ’n doek is nie, maar ’n manier van kyk na die lewe.
In Episode 66 van Klipkouers praat Portchie oor sy pad van Vrystaatse seun tot internasionaal erkende kunstenaar, sy liefde vir mense, sy besigheidsinstink, sy geloof in eenvoud, en die manier waarop kuns gewone oomblikke kan verander in iets wat bly.
Hierdie episode is vandag ’n herinnering: sommige gesprekke word eers later nóg kosbaarder.
